Stefan Widanka ur. 31 marca 1907 r. w Zgórsku par. Sulisławice. Syn. Michała i Marianny z domu Stępień. Zginął w wieku 36 lat 13 sierpnia 1943 r.
Był oficerem stałym przeniesionym do lotnictwa z korpusu oficerów piechoty. Kapitan nawigacji F/Ił, przydzielony do 304 dywizjonu w Dawidson Moor (Cornwall). Nr służb. P-0553
Swój ostatni lot wykonał na samolocie Vickers „Wellington” nr Hz 638 304 Dywizjonu Bombowego „Ziemi Śląskiej im. ks. Józefa Poniatowskiego. Wcześniej, w okresie międzywojennym służył w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie, następnie w 2 Pułku lotniczym w Krakowie. Po powrocie do Warszawy awansował, został oficerem personalnym w 1 Pułku Lotniczym. W czasie wojny odpowiadał za transport całej dokumentacji pułkowej na tereny nie zajęte przez Niemców, tak dotarł do Rumunii. Polecenie zameldowania się we Francji zastało go w rumuńskim obozie. Wraz z innymi dopłynął do Marsylii na pokładzie okrętu MS Puławski. Polskie lotnictwo nie zdążyło się zorganizować we Francji, bo ta została zajęta przez Niemców. Żołnierze kolejny raz musieli się przebazować, często przez Afrykę. W Wielkiej Brytanii nie od razu zdobyli zaufanie miejscowych dowódców. Jak jednak wiemy początkowa nieufność szybko przerodziła się w zachwyt i uznanie dla kunsztu polskich załóg.
13 maja 1943 odbywał lot bojowy na samolocie Vickers „Wellington” nr Hz 638 z zadaniem patrolowania zatoki Biskajskiej i zwalczania okrętów podwodnych. Samolot został zestrzelony przez niemiecki myśliwiec. Zginęła cała załoga: P/O S.J. Kielar, Sgt. W.F. Postawa, Sgt. I. Dongel, Sgt. F. Górski, Sgt. K.Czarnecki, oraz Kapitan Stefan Widanka.
Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari 5 klasy, 3-krotnie Krzyżem Walecznym, Polową Odznaką Obserwatorów.
W centrum miejscowości Nawodzice, przy drodze znajduje się pomnik oraz tablica upamiętniająca braci Widanka, których rodzina zamieszkuje w tej miejscowości.
Józef – walczył w wojnie z bolszewikami, a podczas II wojny światowej współpracował z oddziałem partyzanckim „Jędrusie” za co został aresztowany i torturowany podczas przesłuchań na Gestapo w Opatowie.
Stefan – kapitan nawigacji, zginął wraz z załogą Wellingtona, zestrzelonego przez niemiecki myśliwiec nad Zatoką Biskajską.
Pomnik i tablicę ufundowała w roku 2003 rodzina.
Symboliczna mogiła lotnika znajduje się na Cmentarzu Parafialnym w Klimontowie, sektor A, ID grobu: 371.
Stowarzyszenia Przyjaciół Szkoły i Wsi Bukowa „Bukowianie” wydało w 2022 roku książkę autorstwa Tadeusza Zycha pod tytułem „Stefan Widanka. Lotnik ze Zgórska” (196 stron, Wydawnictwo Diecezjalne Sandomierz).
Na okładce czytamy: „Niezwykła historia chłopca z podsandomierskiej wioski, który postanowił zostać pilotem i dzięki swojemu uporowi i wytrwałości zrealizował swoje marzenie. To również opowieść o bohaterze II wojny światowej, trzykrotnie za swoje męstwo odznaczanym Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem Virtuti Militarii. Historia jego życia to także cząstka dziejów polskiego lotnictwa wojskowego w okresie II Rzeczpospolitej oraz w czasie II wojny światowej. Opowieść o kapitanie Stefanie Widance, jednym z najdzielniejszych polskich żołnierzy-pilotów miesza się z historią jego życia prywatnego; miłością do rodziny i niespełnionym uczuciem do ukochanej kobiety. Książka przywracając o nim pamięć, jest nie tylko hołdem złożonym polskim pilotom, ale także próbą odpowiedzi na wciąż aktualne pytanie o polski patriotyzm.„