Muzeum Polskiej Motoryzacji „Polskie Drogi” w Modliszewicach (26-200 Modliszewice Zielona 42) to zbiór kilkudziesięciu zabytkowych samochodów, niektórych unikatowych w skali świata, nie mniej jest motocykli, rowerów, ale zobaczymy tam także zabytkowe motorówki (zapraszam do obejrzenia zdjęć na dole wpisu).
Jedynym lotniczym akcentem który znajduje się na ekspozycji jest silnik P. Z. Inż. – Junior. Tego typu lekki silnik lotniczy był opracowany i produkowany przez czechosłowackie zakłady A.S. Walter Tovarny w latach 30. XX wieku.
Silniki P. Z. Inż. – Junior produkowane były licencyjnie w Polsce najpierw w latach 1934-1939 przez Państwowe Zakłady Inżynierii w Czechowicach-Ursusie (w skrócie: P. Z. Inż.), następnie produkcja została przeniesiona do PZL WS-2 w Rzeszowie (Państwowe Zakłady Lotnicze Wytwórnia Silników Nr 2 na terenie Centralnego Okręgu Przemysłowego). Przygotowania do przejęcia produkcji podjęto już w kwietniu 1939 roku, w istocie jednak pierwszy napęd powstał w Rzeszowie na początku sierpnia 1939 roku (w sumie w Rzeszowie powstało ok 50 silników P. Z. Inż. – Junior i P. Z. Inż. Major).
Silniki charakteryzowały się niską masą oraz dobrymi osiągami. Wersja licencyjna, podobnie jak oryginalna, była jednostką rzędową z czterema odwróconymi cylindrami, chłodzonymi powietrzem. Masa silnika wynosiła zaledwie 148 kilogramów a moc maksymalna przy 2100 obr./min dochodziła do 120 KM. P. Z. Inż. – Junior służył jako podstawowa jednostka napędowa samolotów RWD-8 oraz RWD-10. Szacuje się, że w sumie w Polsce, w obu zakładach powstało ok. 600 silników lotniczych P. Z. Inż. – Junior (inne źródła twierdzą o 700 wyprodukowanych silnikach, ale już obu typów P. Z. Inż. – Junior i P. Z. Inż. Major).
| Produkcja: | Polska |
|---|---|
| Wytwórca: | PZIinż – Państwowe Zakłady Inżynierii w Czechowicach-Ursusie / PZL WS-2 w Rzeszowie |
| Czas powstania: | 1934-1939 |
| Układ: | 4-cylindrowy rzędowy w układzie odwróconym |
| Chłodzenie: | Powietrze |
| Moc maks.: | przy 2 300 obr/min 120 KM |
| Moc nom.: | przy 2c100 obr/min 110 KM |
| Pojemność: | 5,8 l |
| Stopień sprężania: | 5,2 |
| Redukcja śmigła: | |
| Masa: | 148 kg |
| Zużycie paliwa: | l/h |
Wspomniany wcześniej licencyjny silnik P. Z. Inż. Major – produkowany był w Polsce od roku 1935. Tego typu silnik napędzał samoloty RWD-13, a także RWD-17 (i prototyp PWS-35 Ogar).
Instrukcję do silnika P. Z. Inż. – Junior znajdziecie w zdigitalizowanych archiwach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Korzystałem ze stron: https://dlapilota.pl, https://www.zabytki-techniki.org.pl
