Hełm GSH-6A pamiętający czasy ZSRR. Samoloty MiG mogą operować na obrzeżach ziemskiej atmosfery. Ich załogi noszą skafandry wysokościowe (podobne do skafandrów kosmicznych) oraz hełmy ciśnieniowe GSh-6A. Używany w MiG-21, MiG-23 i MiG-25, zastępując GSh-4.
Do hełmu posiadam szlem, widoczny na zdjęciu poniżej.
Rosyjski hełm GSh-6A używany do lotów wysokościowych. Został wprowadzony pod koniec lat 60. XX wieku. Składa się z aluminiowej skorupy grubo wyściełanej podszewką, zapewniającą komfort i izolację, pokrytej włóknem szklanym.
Hełm wyposażony jest w elektrycznie podgrzewany, odchylany wizjer, który po zamknięciu szczelnie przylega do skorupy. Wizjer dodatkowo ma zapewniony nawiew powietrza, co także ma zapobiec jego zaparowaniu. Mniejszy, wewnętrzny, przyciemniany wizjer z powłoką antyrefleksyjną wysuwany i chowany jest za pomocą dźwigni umieszczonej przed awaryjnym reduktorem tlenu (dźwigienka z lewej strony hełmu). Wizjer chowa się między podszewką a skorupą hełmu. Tlen jest doprowadzany rurą do prawej strony skorupy.
Hełm stosowany jest z nylonowym kołnierzem z pierścieniem mocującym. Aluminiowy pierścień mocowany jest do hełmu za pomocą szeregu uchwytów (występują co najmniej dwa warianty pierścienia – nie działają wymiennie – pierścień musi być tego samego rodzaju co hełm – by możliwe było połączenie hełmu z obręczą). Pierścień posiada również gumową uszczelkę szyi, zapewniającą hermetyczność hełmu oraz okablowanie do łączności.
Hełmy GSh-6A były używane podczas lotów myśliwsko-przechwytujących Su-15, MiG-21, MiG-23 i MiG-25.
Dzięki temu, że hełm wygląda trochę jak „kosmiczny” wiele razy pojawiał się na srebrnym ekranie, twórcy chętnie wykorzystywali go jako rekwizyt w filmach science fiction.
#14